Muriel mumlar

..., og eg ringer frå Norstat. For tida har vi ei undersøking om norske daglegvarekjeder. I den forbindelse vil eg gjerne snakke med den yngste mannen i husstanden som er 15 år eller eldre.

slik kan til dømes ei innleiing i min nye jobb høres ut. Sjølvsagt ikkje alle som blir likeglad når eg ringer, men då er det berre å beklage forstyrrelsen i ein høfleg tone. Og så er det jo heldigvis nokon som vil snakke med meg, og då er det å fyre laus med meir eller mindre interessantre spørsmål om til dømes kva du synes om utvalget av frukt og grønnsaker i ulike butikkar, om dei synes ICA burde oppfordre sine ansatte til å mosjonere meir, eller om kor fornøgd dei er med informasjonen om sunne matvarer (på ein skala frå 1-5) i ulike butikkjeder. Og alle er glade når bakgrunnsspørsmåla kjem, og eg får spørre om sivilstanden deira, og dei veit at snart seier eg takk for at du tok deg tid til å svare på spørsmåla, og ha ein fortsatt fin kveld!